SURINAM: ANALYSE: Stuivertje verwisselen met een vleugje paniek - EntornoInteligente

Entornointeligente.com / DWT Online / (V.l.n.r.) Ferdinand Welzijn, Roline Samsoedien, Yldiz Pollack-Beighle, Jerry Miranda en Cristien Polak mochten in 2017 meedoen met het ‘stuivertje verwisselen’.  

ANALYSE – Suriname is al enige tijd in de greep van het ‘reshuffelings-spook.’ Maar deze zoveelste poging om te komen tot een winnend team, begint steeds meer te lijken op paniekvoetbal. In het streven van president Bouterse om het beste team samen te stellen om de race naar 2020 in te zetten, lijkt een gebrek aan geschikte spelers in kamp-Bouterse op te spelen. Naar verluidt is het – te vertrouwen – kader in de NDP zoek.

Tekst: Euritha Tjan A Way – Beeld: Irvin Ngariman

Elke regering heeft een bepaalde modus operandi. De een is bijvoorbeeld zuinig met geld, de andere strooit ermee. De historie leert ons dat wanneer Bouterse een zekere invloed heeft op een regering of er zelf leiding aan geeft, veel ministers de vijfjarige eindstreep niet halen. Tijdens een toespraak in Nickerie zei hij als de toenmalige regeringsleider in 1987: “Maar nu is het historische moment aangebroken om onze problemen met moed en durf aan te pakken. Wij kunnen niet verder gaan met slappelingen en twijfelaars en het is nu daarom meer dan ooit noodzakelijk dat de partners met hun sterke jongens komen om het moeilijke werk te klaren.”

Dit geval was geen zeldzaamheid. De kabinetten en ministers vlogen er bij wijze van spreken met de regelmaat van de klok uit in de periode 1980-1987. Het bovengenoemde voorbeeld ging om een samenwerking tussen de militairen, VHP en NPS waarbij vrijwel alle ministers de wacht werd aangezegd door Bouterse. Het land was nagenoeg bankroet en de militairen hadden geen antwoorden op de brandende vraagstukken. Ook tijdens de regering Wijdenbosch-Radhakishun (1996-2000) waaraan Bouterse in het begin zijn zegen gaf, was het een komen en gaan van ministers.

Openheid

Hoewel de president ongetwijfeld is gegroeid in zijn rol als leider sinds die tijd, blijft hij iemand die geen openheid van zaken geeft over de reden waarom ministers ontslagen worden. Niet lang na zijn aantreden als president in 2010 kwam zijn vertrouweling en boezemvriend Ramon Abrahams op het toenmalige ministerie van Openbare Werken in opspraak. De geruchten over corruptie bleven hardnekkig aanhouden. En hoewel de man werd vervangen werden de geruchten bevestigd noch ontkend. De geschiedenis schijnt zich te gaan herhalen met minster Jerry Miranda, na een gesprek met de president is die volgens de ambtenaren op het ministerie, nimmer meer aan het werk verschenen. Of dat komt door corruptie, de SLM-blunders of gebleken ongeschiktheid zullen we misschien nooit weten.

Hoewel Bouterse dus zelden een reden voor vervanging van ministers geeft, kreeg de pers bijna per ongeluk heel even een tipje van de sluier gelicht toen in 2017 Ferdinand Welzijn, Roline Samsoedien, Yldiz Pollack-Beighle, Jerry Miranda en Cristien Polak mee mochten doen met het stuivertje verwisselen. “Niemand kan u bellen en zeggen: ik bel u namens de president. Minister, ik bel namens het kabinet. Laten mensen u niet komen frommelen. Doet u uw ding. Als er fouten worden gemaakt, leggen we het voor en samen gaan we het corrigeren”, klonk het bijna waarschuwend uit de mond van Bouterse.

‘Aasgieren’ NDP

Daarmee bevestigde de president indirect dat het aardig rommelt binnen zijn gelederen. Immers, een minister zal toch zelden toegeven aan iemand die niet behoort tot de coalitie. Bouterse geeft daarmee ook toe zijn eigen toko niet of nauwelijks in de hand te kunnen houden. Misschien dat hij daarom liever onder de veren van de vijand schiet en Ronald Assen en Marie Levens (beiden NPS) benaderde voor een functie in de regering. Die ‘buit’ kan hij kennelijk eerder vertrouwen.

Bouterse heeft zijn partijgenoten dit jaar nog openlijk gewaarschuwd: “Er zijn ook NDP’ers die alleen hoofdbeleidsadviseur of adviseur willen worden of driehonderd hectare grond willen hebben om die te gaan verkopen. Als ze die niet krijgen, lijkt het niet goed met hen te gaan. Ik waarschuw jullie, want dat is niet de bedoeling”, uitte Bouterse zich streng in januari van dit jaar. Het lijkt een onhoudbare situatie met zoveel ‘aasgieren’ in de NDP. Toegegeven – en dat zei de president in 2017 ook – de systematische corruptie in de ambtelijke regionen net onder de ministers maakt het de leiding niet makkelijk. Maar ook die mensen zijn vaak politiek geaffilieerde stromannen die hun eigen agenda erop na houden.

Persoonlijke stempel

Dit alles in ogenschouw genomen is het duidelijk dat het voor de ‘nieuwe groep’ die nog moet aantreden geen gemakkelijke zaak is om nu in de rijdende trein te stappen en ook koers te helpen wijzigen. Want wie nu minister wordt zal onder een enorme druk moeten functioneren en in een venijnig wespennest terechtkomen. Dat komt niet alleen vanwege de korte tijd naar de verkiezingen van 2020 toe. Maar ook de kleine kans dat de NDP nog eens met een riante meerderheid aan de macht komt, vergroot het paniek onder de profiteurs. Die willen hun allerlaatste kans benutten om nog voordeel te halen in ruil voor hun loyaliteit.

Bovendien lijkt het alsof ministers, hoe sterk ze ook beginnen, geen persoonlijke stempel kunnen drukken op het beleid. Minister Ferdinand Welzijn is daar een voorbeeld van. De minister die met veel ervaring binnen de ondernemerswereld op het ministerie van Handel, Industrie en Toerisme aan de slag kon, is tot nu toe geen uitschieter.

Hoewel dat kan liggen aan het feit dat hij nu al een jaar waarneemt op het ministerie van Justitie en Politie, schiet hij ook daarin tekort. De eigenaar Radj Oedit van het terrein waarop 488 kilogram werd gevonden, mocht vrij rondlopen totdat hij besloot om het land te verlaten waarna de politie – opmerkelijk genoeg – een opsporingsactie op touw zette. De ondernemer bracht de politie in enorme verlegenheid door te verklaren niet spoorloos te zijn, maar in Nederland te zitten voor zijn gezondheid. Het imago van Welzijn kreeg hiermee een gevoelige knauw.

Puzzelwerk

Het is trouwens zeer ingewikkeld wiskundig puzzelwerk om te kunnen ontcijferen hoe de regering Bouterse-Adhin de komende twee jaar het beleid zodanig zal ombuigen dat het volk daarvan zal kunnen profiteren. Het grootste deel van ons inkomen als land gaat het komende jaar naar de aflossing van leningen en het betalen van lonen en salarissen. Er blijft heel weinig ruimte over voor het werkelijk uitvoeren van beleid. Tel daarbij op dat wisseling van de wacht logistiek voor enorme vertraging zorgt doordat de nieuwe ministers weer ingewerkt moet worden, dan is de chaos compleet.

Het is niet moeilijk te destilleren dat wie dan ook nu aan boord komt om het kwakkelend team te ‘versterken’ een zware taak zal hebben. Elk team is namelijk zo sterk als de zwakste schakel. En wanneer de coach maar niet kan bepalen wat de precieze strategie wordt om te scoren, kunnen de spelers nog zo goed zijn, het team zal geen indruk weten te maken. In zulke gevallen moet vaak de coach zelf vervangen worden.

SURINAM: ANALYSE: Stuivertje verwisselen met een vleugje paniek

Con Información de DWT Online

www.entornointeligente.com

Síguenos en Twitter @entornoi

Entornointeligente.com

Add comment

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *

Follow Me

.