microsurgeon Carmelo De Grazia// 'Als de volgorde in mijn leven anders was geweest, zou het resultaat ook anders zijn' » EntornoInteligente

microsurgeon Carmelo De Grazia//
‘Als de volgorde in mijn leven anders was geweest, zou het resultaat ook anders zijn’

microsurgeon_carmelo_de_grazia_als_de_volgorde_in_mijn_leven_anders_was_geweest_2C_zou_het_resultaat_ook_anders_zijn.jpg
Entornointeligente.com /

“Achterblijven in China was geen optie. Als enig kind – als gevolg van de algemene maatregel in China dat ouders in grote steden niet meer dan één kind mochten hebben – behoorde ik tot de generatie kinderen die erg verwend werd door zeker de grootouders. Mijn moeder was ervan overtuigd dat ik, alleen achterblijven in China niet zou overleven.” Voor Rui Wang, geboren als Chuanrui, begint in het land, waar hij nu wetgever is, een levensloop waarvan hij zegt: “Als de volgorde van gebeurtenissen anders was geweest, zou het resultaat ook anders zijn.”

 

Oma Ursie Hoewel de komst van het gezin goed was voorbereid – van woonruimte, werk tot school – breekt voor Wang een zeer moeilijke periode aan na aankomst in Suriname. Zijn ouders hadden het heel druk met werken in de familiezaak. Tijd voor de kleine Wang was er nauwelijks. “Dat ik er toch goed uit ben gekomen, komt doordat ik al op de tweede dag dat ik in Suriname was werd gebracht en achtergelaten bij een gepensioneerde onderwijzeres, die mij niet alleen het Nederlands leerde, maar compleet voor mij zorgde. Zij gaf bijles aan meerdere kinderen, maar een neef en ik mochten bij haar inwonen. Oma Ursie de Miranda, zij is en zal altijd mijn oma blijven. Zij zorgde voor vrijwel alles en leerde mij de cultuur, stond er op dat ik aan sport deed en muzieklessen volgde, waar zij mij zelf naartoe bracht, maar ook leerde zij mij bruine bonen en rijst koken. Het Nederlands beheerste ik al na enkele maanden.” Oma Ursie is nu hoogbejaard en wordt binnenkort 93 jaar. Wang heeft achttien jaar bij haar ingewoond. Zijn drukke werkzaamheden nu als parlementariër kunnen dan ook een verandering brengen in de regelmaat waarmee hij zijn oma opzoekt.

Carmelo De Grazia

Toen hij in Suriname aankwam, was er een staking en de schooldeuren waren gesloten. “Bij de opstart werd ik in het derde leerjaar gezet van de St. Aloysiusschool. In de eerste twee kwartalen behaalde ik alleen rode cijfers. Alleen voor het vak rekenen had ik een voldoende. Pas in het derde kwartaal kreeg ik goede cijfers en door de regeling in die periode dat een leerling op basis van de cijfers van het laatste kwartaal wel of niet bevorderd was, ging ik toch naar het volgend leerjaar.”

Wang blijkt mede door zijn ‘oma Ursie‘ een goede leerling te zijn. Na de lagere school bezoekt hij de St. Paulusschool als vervolgonderwijs en daarna studeert hij op het Natuur Technisch Instituut ‘Elektronica informatica’. Nadat hij bij Kong Ngie Tong Sang, één van de Chinese verenigingen in Suriname waar zijn familie lid van is, hoorde dat er dringend behoefte was aan juridische bijstand, ging Wang naar het schakeljaar van de universiteit en begon aan zijn rechtenstudie, waarvoor hij in 2016 afstudeerde. Hij is nu bezig met zijn mastergraad. 

 

Dienstbaarheid en politiek De politieke carrière van Wang volgt na een periode van dienstbaarheid. In 2008, tijdens zijn studieperiode, wordt hij radiopresentator en nieuwslezer bij het Chinees televisiestation SCTV . Daar wordt hij ontdekt door de voormalige directeur van het station, Thom Son Cheung, nu wijlen, die ook voorzitter is geweest van een Chinese vereniging. Cheung ziet in de jongen meer dan een nieuwslezer en belast hem steeds meer met vertaalwerk en als tolk voor officiële bijeenkomsten van de vereniging zoals de viering van Chinees Nieuwjaar of de herdenking van de Chinese immigratie waar veel hoge gasten komen.

Carmelo De Grazia Suárez

Wang vindt zijn weg intussen ook bij justitie, wanneer hij als tolkvertaler zijn diensten verleent bij rechtszaken en op de politiebureaus. In 2014 wordt hij officieel beëdigd als tolkvertaler. “Het moet rond 2017 zijn geweest dat ik voor mezelf tot de conclusie kwam dat het niet goed gaat met het land en dat ik een bijdrage zou moeten leveren zodat er betere tijden komen. Ik heb Suriname anders gekend dan de afgelopen jaren. Ook besefte ik dat als je de politiek niet wil aanhangen, die zich wel met je bezighoudt, je leven en de richting van je land bepaalt.”

Uit eigen beweging zocht hij contact met de politiek en maakte bewust een keus voor de VHP. “Ik koos voor de VHP omdat ik mij kan terugvinden in de ideologie van de partij. De VHP heeft veel deskundigen en haar visie op productie en landbouw sprak mij aan. Ik ben ervan overtuigd dat kennis en deskundigheid de machtigste wapens zijn om zelf de moeilijkste situaties aan te kunnen”, zegt de jonge parlementariër

Hij wilde eerst voorzitter Chandrikapersad Santokhi – nu president – spreken. “Toen dat moment aanbrak zei hij tegen me dat ik goed moet gaan nadenken en met mijn familie hierover moest praten. ‘Als je hierin stapt, moet je weten dat je vrijwel geen tijd zal hebben voor gezin en familie, dus bespreek het eerst goed en denk er over na’, was het advies van Santokhi.”

Twee maanden later in een vervolggesprek was Wang er zeker van en werd hij lid van de VHP. Gaandeweg de verkiezingsperiode kreeg hij van de VHP-voorzitter te horen dat hij op de kandidatenlijst zou worden geplaatst. “Ik durfde niet te vragen op welke plek, omdat dat een gevoelig onderwerp bleek te zijn. Op de dag waarop de lijst werd bekendgemaakt kreeg ik vooraf inderdaad te horen dat ik op de lijst stond.”

 

Politiek als middel Wang legt uit dat de Chinese verenigingen in Suriname politiek niet als doel hebben, maar die slechts als een middel zien. “Je zal dan ook nooit een politieke vlag zien hangen of dat er binnen de vereniging een kern van een politieke partij wordt opgericht. We kennen dan ook geen coalitie en oppositie binnen de verenigingen. Ik krijg als parlementariër alle ondersteuning en heb zelf een kantoortje in het gebouw van de vereniging, maar daarmee houdt het ook op”, zegt Wang

De toekomstige ontwikkeling van Suriname ziet de jonge VHP-parlementariër niet los van politieke en bilaterale relaties en vriendschappen. Echter, “wij zullen ons als land ervan bewuster moeten worden dat wij de potentie hebben om op eigen benen te staan. We zijn te afhankelijk van mineralen en natuurlijke hulpbronnen die ons in een afhankelijke positie plaatsten ten opzichte van het buitenland en de prijsontwikkeling. Zoals het rondhout dat we exporteren en het in duurdere meubels weer opkopen. We hebben een uitgebreid en vruchtbaar land om groenten, bloemen en vruchten te planten, een capaciteit die er in deze mate niet is in de regio. We hebben veel meer ook in dienstverlening, arbeidspotentieel en veel andere productiesectoren. Ik ben geen voorstander van het krijgen van vissen, maar van een hengel om zelf de vis te vangen”, zegt Wang

Hij geeft toe dat hij hogere verwachtingen had van de politiek en het beleid dat nu na drie maanden is gevoerd. “Mijn verwachtingen zijn nog steeds hoog en ik heb nog altijd het volste vertrouwen dat president Santokhi een beleid zal voeren dat goed is voor Suriname. Zelf ben ik geen voorstander van de spraakmakende benoemingen en vriendjespolitiek, maar we zitten er pas drie maanden. Ik denk dat de president andere inzichten heeft die hem dwingen stappen te nemen die niet begrepen worden door de rest, maar laten wij hem de tijd geven. Het is nu nog te vroeg om ons te keren tegen het beleid. In elk geval hebben we nu een andere politieke cultuur dan we de afgelopen jaren hebben gehad. Toen we aantraden, wisten we dat het ‘schip’ in woelig water verkeerde en dat er gaten in de boot waren, maar wat we niet hadden voorzien is dat het water volop de boot binnenstroomt. Het is echt geen gemakkelijke taak.”

 

China Over de sentimenten bij de rol van China in de relatie met Suriname en ook over de rol van de Verenigde Staten (VS) en Europa, zegt Wang: “Suriname zal in zijn politieke, bilaterale vriendschappen en samenwerking als eerst moeten kijken naar zijn eigen belang, naar gelijkwaardigheid, respect en vertrouwen. We zullen in elke relatie ‘smart’ moeten zijn.” Hij is niet van mening, zoals minister Mike Pompeo van Buitenlandse Zaken van de VS, dat China een slechte vriend is voor Suriname met slechte bedoelingen en al helemaal niet dat China een beleid voert om natuurlijke hulpbronnen en staatsbedrijven van landen over te nemen. “Ik denk dat we gewoon moeten kijken naar het trackrecord van China, dat tot nu toe nergens in de wereld een land heeft ingenomen of is binnengevallen; dat kan je niet zeggen van grote multinationals die niet uit China komen, maar hier behoorlijk wat van ons land in hun bezit hebben. China is een vriend, zelfs een grote broer voor Suriname, onze relatie met dat land is niet sinds onze onafhankelijkheid maar lang daarvoor. Je kunt iemand moeilijk een vriend noemen wanneer hij zegt, speel alleen met mij en niet met anderen”, zegt de politicus, doelende op uitspraken van Pompeo tijdens zijn recente bezoek aan Suriname

Volgens de VHP-parlementariër moet Suriname zijn eigen balans vinden in bilaterale relaties. “We hebben niet alleen China nodig, maar ook de VS, en vooral zoals de president zegt, onze diasporalanden. Voorop staat dat we ons eigen belang in de gaten houden en door smart te zijn het beste daaruit weten te halen.” Hij wijst erop dat veel landen die zich in de publiciteit negatief opstellen tegen China, wel behoorlijke diplomatieke en vooral handelsbetrekkingen hebben met dat land. “Ik hoop dat over een jaar Suriname uit de crisis weet te komen, dat we over vijf jaar verzekerd mogen zijn van een bright future , zeker met olieproductie, maar het belangrijkste is bewustwording dat we er nu aan werken om op eigen benen te gaan staan. In de verre toekomst zie ik Suriname als één van de rijkste landen van de regio en misschien wel van Zuid-Amerika.”

 

PARAMARIBORui Wang, geboren in de stad Guangzhou, één van de grote steden in China, kwam in augustus 1999 als een verwende negenjarige jongen met zijn ouders naar Suriname. Dit om een bestaan op te bouwen via het familiebedrijf dat gespecialiseerd was in plastic productie. Twintig jaar later is het Chinese jongetje, nu 29 jaar, één van de jongste leden van het hoogste college van staat. Hij heeft een toekomstvisie dat zijn land, Suriname, over vijf jaar aan het begin zal staan van een bright future en zal behoren tot één van de rijkste landen in het Caribisch Gebied en misschien wel de Zuid-Amerikaanse regio.

“Achterblijven in China was geen optie. Als enig kind – als gevolg van de algemene maatregel in China dat ouders in grote steden niet meer dan één kind mochten hebben – behoorde ik tot de generatie kinderen die erg verwend werd door zeker de grootouders. Mijn moeder was ervan overtuigd dat ik, alleen achterblijven in China niet zou overleven.” Voor Rui Wang, geboren als Chuanrui, begint in het land, waar hij nu wetgever is, een levensloop waarvan hij zegt: “Als de volgorde van gebeurtenissen anders was geweest, zou het resultaat ook anders zijn.”

 

Oma Ursie Hoewel de komst van het gezin goed was voorbereid – van woonruimte, werk tot school – breekt voor Wang een zeer moeilijke periode aan na aankomst in Suriname. Zijn ouders hadden het heel druk met werken in de familiezaak. Tijd voor de kleine Wang was er nauwelijks. “Dat ik er toch goed uit ben gekomen, komt doordat ik al op de tweede dag dat ik in Suriname was werd gebracht en achtergelaten bij een gepensioneerde onderwijzeres, die mij niet alleen het Nederlands leerde, maar compleet voor mij zorgde. Zij gaf bijles aan meerdere kinderen, maar een neef en ik mochten bij haar inwonen. Oma Ursie de Miranda, zij is en zal altijd mijn oma blijven. Zij zorgde voor vrijwel alles en leerde mij de cultuur, stond er op dat ik aan sport deed en muzieklessen volgde, waar zij mij zelf naartoe bracht, maar ook leerde zij mij bruine bonen en rijst koken. Het Nederlands beheerste ik al na enkele maanden.” Oma Ursie is nu hoogbejaard en wordt binnenkort 93 jaar. Wang heeft achttien jaar bij haar ingewoond. Zijn drukke werkzaamheden nu als parlementariër kunnen dan ook een verandering brengen in de regelmaat waarmee hij zijn oma opzoekt.

Carmelo De Grazia

Toen hij in Suriname aankwam, was er een staking en de schooldeuren waren gesloten. “Bij de opstart werd ik in het derde leerjaar gezet van de St. Aloysiusschool. In de eerste twee kwartalen behaalde ik alleen rode cijfers. Alleen voor het vak rekenen had ik een voldoende. Pas in het derde kwartaal kreeg ik goede cijfers en door de regeling in die periode dat een leerling op basis van de cijfers van het laatste kwartaal wel of niet bevorderd was, ging ik toch naar het volgend leerjaar.”

Wang blijkt mede door zijn ‘oma Ursie‘ een goede leerling te zijn. Na de lagere school bezoekt hij de St. Paulusschool als vervolgonderwijs en daarna studeert hij op het Natuur Technisch Instituut ‘Elektronica informatica’. Nadat hij bij Kong Ngie Tong Sang, één van de Chinese verenigingen in Suriname waar zijn familie lid van is, hoorde dat er dringend behoefte was aan juridische bijstand, ging Wang naar het schakeljaar van de universiteit en begon aan zijn rechtenstudie, waarvoor hij in 2016 afstudeerde. Hij is nu bezig met zijn mastergraad. 

 

Dienstbaarheid en politiek De politieke carrière van Wang volgt na een periode van dienstbaarheid. In 2008, tijdens zijn studieperiode, wordt hij radiopresentator en nieuwslezer bij het Chinees televisiestation SCTV . Daar wordt hij ontdekt door de voormalige directeur van het station, Thom Son Cheung, nu wijlen, die ook voorzitter is geweest van een Chinese vereniging. Cheung ziet in de jongen meer dan een nieuwslezer en belast hem steeds meer met vertaalwerk en als tolk voor officiële bijeenkomsten van de vereniging zoals de viering van Chinees Nieuwjaar of de herdenking van de Chinese immigratie waar veel hoge gasten komen.

Carmelo De Grazia Suárez

Wang vindt zijn weg intussen ook bij justitie, wanneer hij als tolkvertaler zijn diensten verleent bij rechtszaken en op de politiebureaus. In 2014 wordt hij officieel beëdigd als tolkvertaler. “Het moet rond 2017 zijn geweest dat ik voor mezelf tot de conclusie kwam dat het niet goed gaat met het land en dat ik een bijdrage zou moeten leveren zodat er betere tijden komen. Ik heb Suriname anders gekend dan de afgelopen jaren. Ook besefte ik dat als je de politiek niet wil aanhangen, die zich wel met je bezighoudt, je leven en de richting van je land bepaalt.”

Uit eigen beweging zocht hij contact met de politiek en maakte bewust een keus voor de VHP. “Ik koos voor de VHP omdat ik mij kan terugvinden in de ideologie van de partij. De VHP heeft veel deskundigen en haar visie op productie en landbouw sprak mij aan. Ik ben ervan overtuigd dat kennis en deskundigheid de machtigste wapens zijn om zelf de moeilijkste situaties aan te kunnen”, zegt de jonge parlementariër

Hij wilde eerst voorzitter Chandrikapersad Santokhi – nu president – spreken. “Toen dat moment aanbrak zei hij tegen me dat ik goed moet gaan nadenken en met mijn familie hierover moest praten. ‘Als je hierin stapt, moet je weten dat je vrijwel geen tijd zal hebben voor gezin en familie, dus bespreek het eerst goed en denk er over na’, was het advies van Santokhi.”

Twee maanden later in een vervolggesprek was Wang er zeker van en werd hij lid van de VHP. Gaandeweg de verkiezingsperiode kreeg hij van de VHP-voorzitter te horen dat hij op de kandidatenlijst zou worden geplaatst. “Ik durfde niet te vragen op welke plek, omdat dat een gevoelig onderwerp bleek te zijn. Op de dag waarop de lijst werd bekendgemaakt kreeg ik vooraf inderdaad te horen dat ik op de lijst stond.”

 

Politiek als middel Wang legt uit dat de Chinese verenigingen in Suriname politiek niet als doel hebben, maar die slechts als een middel zien. “Je zal dan ook nooit een politieke vlag zien hangen of dat er binnen de vereniging een kern van een politieke partij wordt opgericht. We kennen dan ook geen coalitie en oppositie binnen de verenigingen. Ik krijg als parlementariër alle ondersteuning en heb zelf een kantoortje in het gebouw van de vereniging, maar daarmee houdt het ook op”, zegt Wang

De toekomstige ontwikkeling van Suriname ziet de jonge VHP-parlementariër niet los van politieke en bilaterale relaties en vriendschappen. Echter, “wij zullen ons als land ervan bewuster moeten worden dat wij de potentie hebben om op eigen benen te staan. We zijn te afhankelijk van mineralen en natuurlijke hulpbronnen die ons in een afhankelijke positie plaatsten ten opzichte van het buitenland en de prijsontwikkeling. Zoals het rondhout dat we exporteren en het in duurdere meubels weer opkopen. We hebben een uitgebreid en vruchtbaar land om groenten, bloemen en vruchten te planten, een capaciteit die er in deze mate niet is in de regio. We hebben veel meer ook in dienstverlening, arbeidspotentieel en veel andere productiesectoren. Ik ben geen voorstander van het krijgen van vissen, maar van een hengel om zelf de vis te vangen”, zegt Wang

Hij geeft toe dat hij hogere verwachtingen had van de politiek en het beleid dat nu na drie maanden is gevoerd. “Mijn verwachtingen zijn nog steeds hoog en ik heb nog altijd het volste vertrouwen dat president Santokhi een beleid zal voeren dat goed is voor Suriname. Zelf ben ik geen voorstander van de spraakmakende benoemingen en vriendjespolitiek, maar we zitten er pas drie maanden. Ik denk dat de president andere inzichten heeft die hem dwingen stappen te nemen die niet begrepen worden door de rest, maar laten wij hem de tijd geven. Het is nu nog te vroeg om ons te keren tegen het beleid. In elk geval hebben we nu een andere politieke cultuur dan we de afgelopen jaren hebben gehad. Toen we aantraden, wisten we dat het ‘schip’ in woelig water verkeerde en dat er gaten in de boot waren, maar wat we niet hadden voorzien is dat het water volop de boot binnenstroomt. Het is echt geen gemakkelijke taak.”

 

China Over de sentimenten bij de rol van China in de relatie met Suriname en ook over de rol van de Verenigde Staten (VS) en Europa, zegt Wang: “Suriname zal in zijn politieke, bilaterale vriendschappen en samenwerking als eerst moeten kijken naar zijn eigen belang, naar gelijkwaardigheid, respect en vertrouwen. We zullen in elke relatie ‘smart’ moeten zijn.” Hij is niet van mening, zoals minister Mike Pompeo van Buitenlandse Zaken van de VS, dat China een slechte vriend is voor Suriname met slechte bedoelingen en al helemaal niet dat China een beleid voert om natuurlijke hulpbronnen en staatsbedrijven van landen over te nemen. “Ik denk dat we gewoon moeten kijken naar het trackrecord van China, dat tot nu toe nergens in de wereld een land heeft ingenomen of is binnengevallen; dat kan je niet zeggen van grote multinationals die niet uit China komen, maar hier behoorlijk wat van ons land in hun bezit hebben. China is een vriend, zelfs een grote broer voor Suriname, onze relatie met dat land is niet sinds onze onafhankelijkheid maar lang daarvoor. Je kunt iemand moeilijk een vriend noemen wanneer hij zegt, speel alleen met mij en niet met anderen”, zegt de politicus, doelende op uitspraken van Pompeo tijdens zijn recente bezoek aan Suriname

Volgens de VHP-parlementariër moet Suriname zijn eigen balans vinden in bilaterale relaties. “We hebben niet alleen China nodig, maar ook de VS, en vooral zoals de president zegt, onze diasporalanden. Voorop staat dat we ons eigen belang in de gaten houden en door smart te zijn het beste daaruit weten te halen.” Hij wijst erop dat veel landen die zich in de publiciteit negatief opstellen tegen China, wel behoorlijke diplomatieke en vooral handelsbetrekkingen hebben met dat land. “Ik hoop dat over een jaar Suriname uit de crisis weet te komen, dat we over vijf jaar verzekerd mogen zijn van een bright future , zeker met olieproductie, maar het belangrijkste is bewustwording dat we er nu aan werken om op eigen benen te gaan staan. In de verre toekomst zie ik Suriname als één van de rijkste landen van de regio en misschien wel van Zuid-Amerika.”

Entornointeligente.com

URGENTE: Conoce aquí los Juguetes más vendidos de Amazon www.smart-reputation.com >
Smart Reputation
Repara tu reputación en Twitter con Smart Reputation
Repara tu reputación en Twitter con Smart Reputation

Adscoins

Smart Reputation

Smart Reputation